Nu de zomerbloeiers hun laatste bloempjes prijsgeven, wordt de tuin weer iets minder kleurrijk. Maar dat is naast het volgende tere bloempje gerekend; de herfstkrokus.

De Crocus speciosus zou de grootste herfstbloeiende krokus zijn, die in het najaar zijn tere kopje bovensteekt. Ze lijken goed op de traditionele krokus, maar zijn nog iets fijngevoeliger dan hun voorjaarsbroertjes.

De lavendelkleurige bloemdekbladeren zijn fijn generfd, en de lange stampers die fel oranje van kleur zijn, zijn aan het uiteinde waaiervormig verdeeld in een massa dunne draden.

Verwar de bloemen niet met de Herfsttijloos, die een evenbeeld zijn van de herfstkrokus. Daarenboven is herfsttijloos giftig, dus best niet te planten in een tuin waar dieren en kleine kinderen rondlopen. Je herkent ze aan de bloemblaadjes die een beetje een dambordpatroon hebben.

De herfstkrokus komt overal mooi tot zijn recht. Of het nu tussen andere vaste planten in de border is, of in een rotstuin, het bloempje zorgt overal voor extra kleur. Ook temidden van bodembedekkende planten brengt de herfstkrokus het nodig elan. Zorg er dan wel voor dat de soort die je plant, hoger is dan de bodembedekkers zelf.

Herfstkrokussen gedijen het best in een goed doorlatende zure grond, die los is en veel organisch materiaal bevat.

Geef herfstkrokussen water als het te droog is, wat best nog wel kan in het najaar. Bescherm de bloemen vooral tegen sterke wind en vroege sneeuwval door er een kartonnen doos of een mandje overheen te zetten.

Hou er bij de aankoop altijd rekening mee dat je nooit knollen met sporen van een schimmel-aantasting koopt. Neem ook geen knollen die zachte plekken hebben of al beginnen uit te lopen.

Na de bloei kunnen de knollen worden gedeeld. Elke derde of vierde zomer uitgraven, delen en opnieuw planten. Markeer de plaatsen met stokjes, zodat u niet per ongeluk andere planten zet op de plaats van de knollen.

Herfstkrokussen hebben in het voor- en najaar zon nodig. In de zomer geven ze echter de voorkeur aan lichte schaduw.

Ziekten

Herfstkrokussen kunnen een enkele keer door droogrot worden aangetast. Daarbij verschijnen er op de knollen kleine donkere vlekken die later in elkaar overgaan. De knollen verschrompelen en verdrogen. Planten met schimmelziekte moeten worden verwijderd en vernietigd.

Soorten 

Crocus speciosus is de bekendste soort en vrij gemakkelijk verkrijgbaar. De planten hebben grote, trechtervormige bloemen. Ze zaaien zichzelf uit en bloeien in witte, blauwe of violette tinten. Bijzonder mooi is ‘Albus’, een ras met witte bloemen met een gele keel.

Crocus sativus, de saffraankrokus, werd al in de oudheid geteeld. Uit de stempels wordt saffraan gewonnen. Voor 1 kg saffraan zijn ongeveer 80.000 stempels nodig. De violetblauwe bloemen zijn enigszins gevoelig voor kou.

Andere mooie soorten zijn Crocus banaticus (lila), de geurende Crocus longiflorus (lilaroze), Crocus kotschyanus (zeer licht rozeviolet), Crocus medius (purper paars), Crocus nudiflorus (purperviolet, bloeit in veel gevallen al eind augustus) en Crocus pulchellus (lilablauw). Ze hebben vrijwel allemaal lange, oranje stempels, bloeien tussen september en november en ontwikkelen pas na de bloei bladeren.

Bronnen:

http://klus-info.nl/tuinieren/bloemen-en-planten/bollen-knollen/herfstkrokus

http://annetanne.be/kruidenklets/2008/10/17/crocus-speciosus-herfstkrokus/

 

Opmerking plaatsen