De lente is de tijd van de onkruiden. Bij de eerste zonnestralen, steken ze ongenadig hun kopjes boven en ontsieren vaak de tuin en het grasperk. We zijn dan ook vaak snel om ze te verwijderen. Maar wist je dat veel eetbare onkruiden ook tussen zijn? En dat je er de lekkerste slaatjes en bereidingen mee kunt maken? Naast het helpen van onze ecologische voetafdruk, kan je ze vanaf nu ook gewoon gebruiken als andere tuinkruiden in de keuken. De meest voorkomende in veel tuinen, zijn:

KRULZURING (Rumex crispus)

In de tuin is dit kruid een taaie tante. Soms lijkt het als je er eentje hebt verwijderd, er vijf in de plaats komen, die nog hardnekkiger blijken. Maar wat in het verleden een vloek leek te zijn, blijkt nu dus een zegen, want hoe meer plantjes er staan, hoe meer je er kunt oogsten.

Krulzuring kan zowel rauw als gekookt gegeten worden; houd er wel rekening mee dat de plant een hoge concentratie oxaalzuur bevat, waardoor het lichaam minder calcium opneemt (kans op de vorming van nierstenen). Wanneer je het kruid eet, eet het dan met mate en kies vooral de kleine, jonge blaadjes; zij bevatten minder oxaalzuur, veel vitamine C en kunnen verwerkt worden in salades, soepen en als gekookte groente. Dit kruid kent nu zijn beste tijd wat smaak betreft en wordt in de late lente en zomer te bitter om te eten.

VELDKERS (genus Cardamine)

Veldkers vindt je weleens als begroeiing tussen terrastegels. Het is een mosterdachtige en heeft daardoor de karakteristieke smaak die mosterd heeft. Alle delen van de plant zijn eetbaar. Oogsten doe je best wanneer het een beetje koeler is buiten; dan zijn de jonge frisse blaadjes milder van smaak. Je kan ze rauw verwerken in salades of gewoon als keukenkruid. De grotere bladeren kunnen ook gekookt worden en zelfs de zaden kunnen rauw gegeten worden. De witte bloemetjes kan je gebruiken als decoratie bovenop een lentesalade.

PAARDENBLOEM (Taraxacum)

Dit onkruid kennen we vaak te goed en vinden we dan ook regelmatig terug in de tuin en vooral in het grasperk en is maar moeilijk te temmen. We herkennen de plant meestal aan de gele bloemen en de bladeren die onderaan wijd openvallen. Maar wat beter is, alle delen van de paardenbloem zijn gewoon eetbaar. De jonge blaadjes bevatten veel vitamine A en C en kunnen rauw en gekookt gegeten worden, of gebakken tot ze knisperend zijn om toe te voegen aan een salade. Van de wortels wordt een vervanger voor koffie gemaakt en zelfs wijn wordt al eeuwen gemaakt als gegiste drank van de bloemen.

WILDE UI EN LOOK

Wilde ui of uiengras en wilde look zie je soms verschijnen in het wild, als kleine hoopjes diepgroen gras, verspreid tussen het nog net ontwakende gewone gras. De smalle lange bladeren van wilde ui zijn plat, terwijl de bladeren van wilde look eerder rond en hol zijn. De knollen van wilde ui lijken op die van de meer gekende geteelde uien, maar dan kleiner. Zowel blaadjes als wortels van beide zijn eetbaar en kunnen gebruikt worden als gewone uien of look, mits ze ook zo ruiken en smaken. Als ze niet de geur van uien of look hebben, kunnen ze verward worden met een giftige lelie, dus wel even testen vooraleer je ze in de salade gooit.

 

VOGELMUUR (Stellaria media)

Dit onkruid is een waardevolle plant om in de tuin te hebben. Ze houdt van een stikstofrijke grond, dus als deze plant bij jou in de tuin groeit, betekent dit dat je gezonde grond hebt. Je vindt het kruid vaak terug in de buurt van composthopen of opgehoogde tuinbedden. Heb je echter een hond in huis? En doet die zijn ding in de tuin? Ook op die plekken zal je de plant tegenkomen… om maar te zeggen…

Vogelmuur is super voedzaam, heeft een mildere smaak dan sommige groene groenten en kan rauw en gekookt gegeten worden (koken als spinazie). Vogelmuur doet het beter als het iets koeler is en zal verdwijnen als de omgevingstemperatuur te warm wordt.

HONDSDRAF (Glechoma hederacea)

Deze plan

t is een hardnekkige grondbedekker, die vaak overkeken wordt omdat ze zo laag bij de grond ligt. Grasmaaiers gaan er vaak net overheen. De plant kan vaak overwoekeren. Hondsdraf is eigenlijk familie van de muntachtigen, maar smaakt veel sterker. Het zijn vooral de jonge blaadjes die je kunt gebruiken in salades en je kunt ze ook koken, maar wel eerst proeven, want teveel kan je bereiding verknoeien.

GROTE WEEGBREE (Plantago major)

Deze naam is bekender in de volksmond en er bestaan dan ook diverse soorten van. De jonge bladeren kunnen gekookt worden zoals spinazie en je kunt ze ook gewoon rauw gebruiken; ze zijn mild van smaak en zacht wanneer ze jong zijn. Bij de oudere bladeren verwijder je best eerst de nerven; de zaadjes die later gevormd worden, zijn ook eetbaar.

Vanaf nu zal je helemaal anders kijken naar de on-kruiden in je tuin, maar vooraleer je begint te experimenteren, best even een kenner raadplegen, want niet elk kruid is eetbaar.

Bron: https://www.wildedible.com/blog/7-backyard-wild-edibles

Opmerking plaatsen

Close