Tuin

Verhalen uit de tuin: De Camelia

camellia

In deze reeks, gaan we op zoek naar verhalen uit de oudheid, of bijzondere weetjes over bekende en minder bekende planten in de tuin. Vaak kregen zij hun naam in vervlogen tijden, ontstaan uit legendes en oude tradities.

De camelia of Japanse roos, is één van de eerste bloeiers in de lentetuin. Reeds in februari verblijdt ze tuinliefhebbers met haar witte of rode bloemen.

camellia

De plant werd ooit vanuit Japan tot in onze contreien overgebracht en siert sindsdien menig tuin.

Camelia werd naar verluidt vernoemd naar de de jezuïet en botanicus Georg Joseph Kamel en is doorheen de geschiedenis het thema van vele verhalen en fascinaties.

In het onderstaande verhaal uit de Japanse volksgeschiedenis, komt de plant aan bod als geluksplant, maar ook later, zoals je onderaan kan lezen, werd de bloem door velen aanzien als een soort mascotte, die geluk brengt.

Veel leesplezier!!
Een oud Japans volksverhaal: De man die een droom kocht

Lang geleden leefden er eens twee handelaars. Ze gingen samen op pad om hun spullen aan de man te brengen. Na een lange dag reizen kwamen ze bij een plek die leek op het strand van Teradomari. Ze waren moe van het lopen en besloten hier te stoppen en uit te rusten.

“Ik ben doodmoe,” zuchtte de oudste van de twee.
“Als je even een dutje wilt doen, dan ga je gang maar,” zei de ander en het duurde niet lang voordat de oudste luid lag te snurken. “Tjonge, die valt snel in slaap,” zei de jongste en keek verveeld toe hoe de ander lag te slapen. Toen zag hij hoe een steekvlieg uit de neus van de oude tevoorschijn kwam en wegvloog in de richting van het eiland Sado. “Dat is vreemd,” dacht hij. Even later kwam de steekvlieg terug, kroop in de neus van de slapende man en verdween.

Kort daarop werd de oude man wakker. “Ik heb heel raar gedroomd,” zei hij.
“Wat voor droom was het?” vroeg zijn compagnon.
“Nou, ik droomde dat er een choja (rijke landbezitter) leefde op Sado. In zijn tuin stond een witte cameliaboom, vol met bloesem. Een steekvlieg vloog omhoog vanaf de wortel van de boom en vertelde me dat ik op die plek moest graven. Dat deed ik en ik vond er een pot vol goud. Dat droomde ik.”

De jonge man had begerig naar de droom geluisterd en zei toen: “Wil je me je droom verkopen?”
“Wat?!” riep de ander. “Hoe kun je nou een droom kopen?”
“Ik geef je ervoor wat je er maar voor wilt hebben. Alsjeblieft, verkoop hem aan mij.”
“Nou dan, hoeveel wil je me geven?”
“Als je hem verkoopt, dan zal ik je driehonderd muntstukken geven.”
De oude man ging akkoord en zo werd de koop gesloten; de droom werd verkocht voor driehonderd muntstukken.

Toen hun reis erop zat, ging de man die de droom gekocht had terug naar zijn dorp. Hij deed alsof hij vertrok voor een volgende handelsreis, maar stak in plaats daarvan stiekem over naar het eiland Sado.
Hij reisde rond op het eiland en vond uiteindelijk het landgoed van de choja.

Hij ging naar het huis van de choja en toen de heer des huizes verscheen, zei hij tegen hem: “Ik ben een arme man uit de provincie Echigo. Ik durf het bijna niet te vragen, maar heeft u misschien werk voor me, al is het maar het aanharken van de tuin?”
“Je komt precies op het goede moment,” zei de choja. “Ik dacht er net over om iemand aan te nemen voor de tuin. Als je bereid bent om te werken, dan neem ik je in dienst.”
En zo gebeurde het dat de man die de droom gekocht had in dienst kwam in de tuin van de choja. Hij deed iedere dag trouw zijn werk, in afwachting van de lente.

De koude winter kwam uiteindelijk ten einde en het werd lente. Het weer werd geleidelijk warmer en warmer, en de tuin was gevuld met bloeiende planten en bomen. De cameliabomen bloeiden ook, maar om een of andere reden waren er alleen rode bloemen. Er was er geen een met witte bloemen.

cameliabloemen

De jonge man gaf de moed niet op en wachtte geduldig tot het volgende voorjaar. De lente kwam en weer begonnen de bloemen in de tuin te bloeien. Iedere dag ging de jonge man kijken of er ergens een witte camelia bloeide. En op een ochtend vond hij eindelijk één cameliaboom overdekt met witte bloemen.

De jonge man was dolgelukkig. De volgende nacht stond hij op, overtuigde zich ervan dat niemand hem zag, en ging naar de tuin met een vuurtang in zijn handen. Hij prikte met de tang in de grond aan de voet van de camelia en hoorde – kotsun kotsun (kling kling) – dat de tang iets hards raakte.

Op die plek begon hij te graven en al gauw zag hij iets wat leek op de deksel van een pot. “Dit is het, dit is het, ” juichte hij, toen hij de deksel optilde en een pot vol glinsterend goud zichtbaar werd. Hij nam de pot met goud en gooide het gat weer dicht. Daarna verborg hij de pot op een plek waar niemand hem kon vinden.

Een half jaar ging voorbij. Op een dag ging de jonge man naar de heer van het huis en zei: “U heeft lange tijd goed voor me gezorgd, maar nu moet ik terug naar huis, om de dood van mijn ouders te herdenken. Ik smeek u, laat me alsjeblieft gaan.”
“Je hebt me al die tijd trouw gediend. Je mag nu teruggaan,” zei de landheer en gaf hem wat geld om de reis te betalen.

De man die de droom gekocht had bedankte zijn meester en pakte de pot met goud. Hij wikkelde die in een doek, zodat het gewone bagage leek, en keerde terug naar de provincie Echigo.
Hij werd een zeer rijke choja en leidde voortaan een comfortabel leven.

japans
Bron: Folktales of Japan, Edited by Keigo Seki. Translated by Robert J. Adams.
Leuke weetjes:

De camelia was ook de lievelingsbloem van Coco Chanel, die de bloem als inspiratie gebruikte voor diverse patronen en dessins op haar ontwerpen.

De bloem is ook een eerbewijs aan ‘La dame aux camélias’, de roman van Alexandre Dumas fils. Het verhaal over de ongelukkige vrouw (denk aan La Traviata), die met de kleur van de bloem, wit of rood, aangaf of zij al of niet beschikbaar voor de liefde was.

Van de Camelia, die ook wel de theeplant wordt genoemd, worden ook diverse theesoorten gemaakt.

japanse camelia bonsai
Geniet van deze prachtige voorjaarsbloeier!!

Close
/* ]]> */